गर्वाचे घर खाली (बोधकथा)
एकदा एक श्रीमंत व्यापारी मोठ्या भव्य वाड्यात राहत होता. त्याला आपल्या श्रीमंतीचा खूप गर्व होता. तो सतत गावकऱ्यांना तुच्छ समजायचा आणि त्यांच्याशी उद्धटपणे वागायचा.
एका गरीब कारीगराने त्याला सांगितले, "साहेब, गर्वाने माणूस अंध होतो. आपली संपत्ती कायम राहील याची खात्री नाही." पण व्यापारी त्याची थट्टा करून म्हणाला, "माझा हा वाडा आणि संपत्ती कोणीच उध्वस्त करू शकत नाही."
एके दिवशी जोरदार वादळ आले. मुसळधार पावसाने जमीन ओलसर झाली आणि अचानक त्या श्रीमंताच्या भव्य वाड्याचा एक भाग कोसळला. व्यापारी आणि त्याचा परिवार कसाबसा बचावला, पण त्याच्या डोळ्यांसमोर त्याचे गर्वाचे घर खाली कोसळले होते.
त्याला आपल्या चुकांची जाणीव झाली. तो गरीब कारीगराकडे गेला आणि म्हणाला, "तू बरोबर होतास. गर्वाचा परिणाम वाईटच होतो. आता मी नम्रतेने आणि इतरांच्या मदतीने नवीन सुरुवात करेन."
बोध: - गर्व माणसाला अधःपतनाकडे नेतो. नम्रता आणि सज्जनता हेच खरे जीवनाचे आधारस्तंभ आहेत.
No comments:
Post a Comment